Waterproject 2008 voltooid.

Het doel van onze stichting is bereikt , eind 2006 was het project zover klaar en in februari 2007 heeft het bestuur alles bekeken . We laten nog enkele aanpassingen doen zoals het plaatsen van nog drie kleine tanks. Het wachten is nu nog op een nieuwe begroting zodat het hele project dit jaar nog klaar kan zijn.
Onder een verslag van onze besprekingen in Ambon.
Kijk ook bij "water"

Het project is verwezelijkd door het bedrijf PT. Fastro Toma te Ambon.

Dit zijn de medewerkers:

onze tussenpersoon in Ambon: Efy Matakena

Het project is gestart in juli 2006 met een bezoek van het team Fastro Toma aan Lokki, 29 september 2006 zijn de werkzaamheden begonnen en 16 december 2006 beëindigd.
Fastro Toma is nog een jong bedrijf ondersteund door een stichting in Nederland en een medewerker van PUM Nederland.

Op 13 januari 2007 bezochten Loes Luhulima, Anja Matakena de Jongh, (van Air BersihLokki ) en Efy Matakena (counterpart in Ambon) het bedrijf Fastro Toma in Ambon.
Ze gaven ons uitleg over de gedane werkzaamheden en lieten ons foto's zien.
We besluiten met het tekenen van de overdracht van het waterproject aan Stichting Air Bersih Lokki.

15 januari 2006 maakten Loes en Anja met het team Fastro een rondje door Lokki om alle facetten van het project te bekijken.
We konden niets anders zeggen dan dat het professioneel was opgezet en uitgevoerd.
We bespraken ook verschillende mogelijkheden voor verandering of toevoeging.
Hiervoor zal Anja Matakena voor haar vertrek een ontmoeting hebben met Fastro Toma .
Er zal dan een begroting gemaakt worden voor de extra kosten, die we kunnen bespreken in Nederland.
Deze mogelijkheden staan vermeld onder "extra"
16 januari 2007 houden we een gebedsdienst in het dorp waarbij de overdracht wordt getekend van het waterproject aan het bestuur van het dorp door Loes Luhulima, de Raya Elias Mailuhu en de twee dominees van Lokki.
Verder waren er getekende overeenkomsten met de landeigenaren en het bestuur dorp over het gebruik van het stuk land waar een/of meerdere reservoirs staan en
Een overeenkomst gemaakt door Stichting Air Bersih Lokki eveneens tussen de landeigenaren en het dorpsbestuur waarbij werd overeengekomen bij problemen met de kranen enz. het dorpsbestuur op de hoogte te stellen en niet zelf de reparatie te doen.
-----------------------------------------------------------------

Bespreking met team Fastro Toma en Anja Matakena de Jongh, Efy Matakena te Ambon
25 januari 2007
Afwezig Noel Hukom

Extra
1. Bij Air Pelapa is een kraan gemaakt zonder tank. Als de kraan kapot is (wat gebeurde toen ik er was, zie foto) moet Anthonie de toevoer afsluiten, zodat de kraan bij de kerk GKPII ook afgesloten is.
We hebben met de bewoners besproken dat we wel een tank willen plaatsen maar dat er dan beter toezicht gehouden moet worden omdat deze tank wel geld kost.
2. Omdat bij het huis van Jacco de laatste tank is geplaatst moeten de mensen die verderop wonen, ver lopen. Er staan daar veel huizen.
Bij het huis van Ais Latue, 163 meter verder, kan ook een kraan met tank geplaatst worden. De grote tank bij Jacco verhuisd dan naar Latue en bij Jacco komt een kleinere tank te staan.
3 . Er is een katholieke kerk gebouwd en in die omgeving staat geen kraan. Er kan een kraan geplaatst worden met een kleine tank.
4. Loes vindt dat er in de beurt van het huis van Huka in het dorp een kraan geplaatst moet worden. Dat kan.
5. De kraan bij de vrouwenbak staat er buiten. We willen dat de kraan aan de binnenkant staat. Fastro kan twee kranen plaatsen aan beide kanten. Ik vraag me af of de pijp naar de overkant dan niet kwetsbaar is.

Vele foto's van de werkzaamheden staan in home / water en wederopbouw

De materialen uit Jakarta en nederland zijn aangekomen.
30 oktober kregen we een bericht hierover en foto's van de bestelde materialen.

reservoirs

zonne-energie voor de pomp

leidingen

Reisverslag van Stichting Air Bersih Lokki t.b.v. het waterproject van Lokki en omgeving in mei/juni 2006

In mei 2006 reisden twee bestuursleden met partners naar Lokki. Het was weer rustig in die omgeving op Seram, waar in 2005 nog zoveel onrust was (zie archief). We hadden als doel het bekijken van de toestand in het dorp voor ons waterproject en het meten van de hoogte van de bron met het oog op het wel of niet gebruik van een pomp.
We hadden al eerder een brief van het dorpsbestuur ontvangen met de mededeling dat de bevolking van Lokki het waterproject graag wilden laten uitvoeren en ook wilden helpen met de nodige werkzaamheden.
We troffen het dorp aan in volle opbouw. Over enige dagen werd de gouverneur verwacht om de eerste steen te leggen voor de opbouw van de oude kerk. Er werd hard gewerkt voor deze de feestelijke bijeenkomst.
Peter had met een hoogtemeter al bekeken dat het water moest worden opgepompt en dat gravitatie geen optie was.
Na enkele dagen voegden drie heren zich bij ons ( die hadden we in de voorgaande maanden al benaderd ), om te bekijken of zij eventueel het waterproject konden uitvoeren. Samen met het dorpsbestuur werden plaatsen bekeken voor de kranen, reservoirs en de loop van de bron werd nader bestudeerd. Ze beloofden een begroting te maken en op te sturen.
Het bezoek van de gouverneur was een hele belevenis maar voor ons had het een vervelend staartje, de politie was namelijk ook in grote getale aanwezig en had ons ontdekt. Ondanks dat we onze visums en uitnodigingen in orde hadden en ons bij de politiepost in Lokki gemeld hadden, moesten we toch naar de politie in Piru. Onze nicht Efy, ik en de Raja en secretaris van Lokki hebben een hele dag in het nieuwe politiebureau moeten onderhandelen over een boete omdat we ons niet tijdig gemeld hadden.
We waren 's morgens om 5 uur uit Lokki vertrokken met de belofte om ong. 11 uur weer terug te zijn, het werd pas 6 uur 's avonds en veel geld lichter. De achterblijvers waren natuurlijk zeer ongerust.
Voor we vertrokken uit Lokki hebben we een bijeenkomst gehouden met vertegenwoordigers van het dorp, zoals : de Raja, het dorpsbestuur, de onderwijzers en de dominee's. Onze neef vertaalde ons engels in maleis zodat ook Peter aan het gesprek kon deelnemen.

Onze bespekingen gingen over de volgende onderwerpen:
* Een pluim voor de dorpelingen die het dorp dat zo snel weer op orde hadden gekregen,
* informatie over de wijze van onze benadering van eventuele uitvoerders van het project,
* een globale uitleg over de uitvoering van het project,
* contracten laten maken voor het gebruik van de grond voor de installaties,
* het werk dat de bevolking gaat doen zo eerlijk mogelijk verdelen,
* de vorming van een watercomite die verantwoordelijk moet zijn voor het onderhoud,
* het project bespreken op scholen en via de kerken met de overige bevolking,
* zodra het project klaar is, een overdracht regelen met de stichting waarbij de taken al bekend zijn in verband met onderhoudskosten, toezicht, enz.
Iedereen kon zich hierin vinden.
Terug in Nederland wachtten we de begroting af en toen die na 2 maanden binnen kwam bleek deze tegen te vallen We hebben daarna advies gevraagd aan een medewerker van zuster Francesco Moens in Ambon en via Rinamakana hebben wij informatie ingewonnen over een ander bedrijf die ons project kon uitvoeren.
Met dit bedrijf uit Ambon "Fastro Toma" konden wij in engels en met email communiceren over onze plannen. Dit resulteerde in enkele bezoeken van medewerkers van dit bedrijf en onze counterpart Efy Matakena aan Lokki. Efy zorgde voor begeleiding, onderdak en eten.
Na veel mailtjes resulteerde dit in een redelijke begroting waarin onze wensen en die van het dorpsbestuur in verwerkt waren.
Er werd een contract opgesteld en in oktober/november zou het werk worden uitgevoerd. De pomp werd via Frans Palyama en Titane besteld bij een Nederlands bedrijf. Frans was toevallig in Ambon voor org. PUM en ging mee naar Lokki om het ontwerp waterproject te bekijken.
Er werd een socialisatiecontract afgesloten tussen Fastro Toma, Efy en de Radja en dorpsbestuur (surat Pernyataan) dat de samenwerking met de inwoners bevestigde.

Inmiddels is het oktober en zijn de funderingen klaar. Er is een korte rustpauze en dan begint het werk aan de leidingen, het plaatsen van de grote reservoirs die uit Jakarta komen en de pomp die vanuit Nederland al in Jakarta is aangekomen..
De samenwerking met het bedrijf, Efy en de dorpsgenoten verloop zeer goed.
Onze voorzitter mailde 24 oktober :
Dear PT Fastro Toma,
We are happy to see the progress on the project in Lokki and we thank you for the photos.
It's really great to see that our dream finally comes true with the help of your organisation.
Enjoy the week of rest and good luck with the second part of the project.
Hormat,
Loes Luhulima, Yayasan ABL

Reisverslag van Stichting Air Bersih Lokki t.b.v. het wederopbouwprogramma
van Lokki en omgeving in mei/juni 2005

Enkele maanden voor ons vertrek heeft de stichting geld gestuurd naar zuster Fransisco Moens om voor ons schoolkleding in te kopen. Het betrof meer dan 350 pakjes van een bloes en rok/broek voor de lagere school en middenschool in het dorp. Het restant van het geld kon besteed worden aan schriften.
Zelf hadden we 200 balpennen in onze bagage zitten.
Enkele dagen voor ons vertrek verscheen er een alarmerend bericht in de media.
De politiepost in Lokki was overvallen, hierbij waren 6 doden te betreuren waarvan 5 politiemensen en 1 overvaller.

Dit bericht weerhield ons niet toch ons project uit te voeren . Op 23 mei kwamen wij (Oom Petu, Peter ,Jolanda en ik ) aan in Amahusu bij onze nichten, wat weer onze thuisbasis werd.
We wilden zo spoedig mogelijk naar Lokki, maar wo. 25 mei was een moslimfeestdag dus werd op 26 mei ons vertrek gepland.
Onze nicht en counterpart Efy was al in Lokki om onze komst voor te bereiden. Ze had een hp (gsm) waarmee ze op het strand in Lokki een sms kon sturen en ontvangen.
24 en 25 mei besteedden we om alle voorbereidingen te treffen.
* Bezoek aan de politie voor een reisbrief (die verzekerde ons dat Lokki rustig was en dat we er gerust naar toe konden),
* Bezoek aan de pastor, die ons geld beheerd, om wat geld op te nemen,
* Bezoek aan Rinamakana ,de thuisbasis van de zuster, waar Herman de Boy haar zaken waarnam en de pakketten met kleding enz. al klaar stonden. Ze waren bereid ons naar Piru te brengen met twee auto's zodat we geen auto's hoefden te regelen en niet met pakken hoefden te sjouwen.
*Verder wat familiebezoek, waarbij bezoek aan mijn zwager die alweer vanuit Lokki naar Ambon was gereisd om zijn malaria-aanval te laten behandelen. Veel mensen in Lokki hebben malaria-aanvallen, veroorzaakt door stress, hard werken voor de wederopbouw van het dorp en vitaminetekort doordat er nog weinig vruchten zijn omdat alle (duizenden) vruchtbomen verdwenen zijn en het nog jaren duurt voor dat onze bomen vruchten geven.
* Naar aanleiding hiervan besloot Jolanda (verpleegkundige) malaria medicijnen in te kopen. Vitaminepillen zouden geen zin hebben omdat deze dagelijks voor enkele jaren zouden moeten worden ingenomen en in vis en de groente die er al wel is zit voldoende vitamine.
We kochten in Ambon drie soorten medicijnen voor de malaria :
10 flessen met 1000 tabletten Clorovin (een kuurtje van 4 dagen met 10 tabl.)
100 dozen van 100 st. Paracetamol, voor de bijverschijnselen,
100 dozen Antalgin, een ontstekingsremmer.
Ze had ook verschillende andere spullen meegebracht o.a. spuiten, een bloeddrukmeter ,enz.
* We hadden ook het voornemen om de twee kerken in Lokki een generator te schenken. Er was wel elektra in het dorp maar niemand heeft nog geld voor aansluiting op het net en uitval van elektra is standaard.
Herman van Rinamakanan gaf Peter al wat voorlichting over de beschikbare merken, het aantal kilowatt's en brandstof. We gingen op oriëntatie in Ambon bij verschillende bedrijven, Peter bekeek daar de verschillende merken en capaciteiten , ik ging met hem mee als tolk. Hij had na afloop een goed beeld over de generator die geschikt zou zijn als geschenk. Het zou een Yamaha (Japans fabrikaat) van 1 kilowatt worden. We wilden met het kopen wachten tot we terug waren uit Lokki.

In Ambon kwamen we de Raja (dorpshoofd) van Lokki tegen die ons vertelde dat het dorp nu zonder politie zat en dat hij in Ambon was om nieuwe politieposten te vragen. Dat was een tegenslag voor ons.
Ook vertelde hij dat het in Lokki wemelde van rechercheurs en dat de jongelui 's nachts om beurten een burgerwacht liepen.
We waren van plan ongeveer een week of langer in Lokki te blijven om in ieder geval een vergadering te hebben met het dorpsbestuur over een waterproject. Peter kon zich dan wat op de hoogte stellen van de situatie van de bron en oppervlakte van het project e.d.
We hadden Efy al ingelicht over onze voornemens van een vergadering zodat de mensen op de hoogte waren.
Op 26 mei vertrokken we naar Piru om daar te overnachten en vervolgens verder te gaan naar Lokki.
De plaatselijke politie adviseerde ons in een dag met een speedboot heen en weer te gaan en vroeg of er iemand van de politie mee moest. Dat vonden we niet nodig. Toen ik zei dat we voornemen hadden 5 dagen te blijven vond hij dat veel te lang.
Terug in ons (vreselijk) pension overlegden we wat we zouden doen, we raakten er van overtuigd dat er niets aan de hand was en we bestelden alvast een auto voor de volgende dag.
's Avonds kwam er echter een jongen/man bij ons langs (oud inwoner van Lokki die nog in Piru woonde) die ons de raad gaf niet naar Lokki te gaan of anders met een speed heen en weer. Onze begeleidende nicht was woedend op hem omdat hij ons bang maakte maar voor mij was het duidelijk, als iemand zo overtuigd is dat we ons in gevaar bewegen of een gevaar worden voor het dorp kunnen we beter niet gaan. Natuurlijk waren we allemaal zeer teleurgesteld maar onze beslissing stond vast, terug naar Ambon.
We wilden de goederen in bewaring geven bij een leraar die in Piru werkte en in Lokki woonde maar hij zag kans Efy te sms-en en de volgende ochtend stond Efy bij ons op de stoep.
Ze vertrok gelijk weer naar Lokki en op die manier konden we toch alles aan de mensen geven.
Na enkele dagen kwam Efy terug naar Amahusu en bracht ze verslag uit . Alle kleding was verdeeld en iedereen was tevreden. Van de bloeddrukmeter werd gelijk druk gebruik gemaakt door de plaatselijke verpleger, die ons de vorige keer om zo'n meter gevraagd had.
Ook hadden we haar gevraagd twee leden van de beide kerkraden naar Amahusu te sturen om de generatoren op te halen.
We hebben Efy een fototoestel gegeven zodat ze wanneer ze weer naar Lokki gaat, foto's kan maken van de bron en bruggen en van het overhandigen van de goederen. Ze zal tevens bedankbrieven vragen aan de scholen, kerken en de dorpsraad.
We zijn enkele dagen in Saparua geweest en bij terugkomst heeft Peter alvast de twee generatoren gekocht en de volgende dag zijn deze opgehaald in Amahusu. We hadden een brief gemaakt, die netjes ondertekent is door alle partijen, waarin we vermeldden dat de generator alleen voor de kerk in Lokki bedoeld is.
De Raja zag kans voor ons vervroegd vertrek naar Bali ons een bezoek te brengen.
We legden hem een soort stappenplan voor, waarbij we de tekeningen uit 1998 lieten zien zodat hij enig idee had wat voor waterproject we wilden realiseren. Deze tekeningen zijn gemaakt in Ambon door mensen die in 1998 ter plekke zijn gaan kijken.
Het eerste moest hij de bevolking vragen of ze akkoord gaan (vooral in de huidige situatie) met dit waterproject, verder moeten ze bereid zijn met een ingenieur en enkele medewerkers samen te werken aan dit project.
Vervolgens zal de stichting zorgen voor een begroting en zoeken naar iemand (een ingenieur ) die de leiding kan nemen van dit project.
Dan is voor de stichting het zoeken naar geldmiddelen aan de orde.
Ook het onderhoud van het project zal besproken moeten worden.

In Amahusu was een naaiatelier opgericht met donaties van een Nederlandse stichting. Om de mensen aan wat werk te helpen hebben we opdracht gegeven 15 kebaya's te maken die de stichting ter zijne tijd op een pasar in Nederland kan verkopen. We hebben deze opdracht vooraf geheel afgerekend.

Bij terugkomst in Nederland trof ik e-mails van het crisiscentre Amboina aan, die aantoonden dat we er goed aan hebben gedaan niet naar Lokki te gaan.
Hierin stond onder andere dat in twee dorpen vlakbij lokki opleidingskampen waren voor terroristen, en dat dit waarschijnlijk ook te maken had met de overval op Lokki.

U kunt deze berichten nalezen via: www.malra.org/posko bij: Crisis Center Diocese of Amboina report nr. 478 en 480.

Stichting Air Bersih Lokki

Reisverslag van Stichting Air Bersih Lokki t.b.v. het wederopbouwprogramma van Lokki en omgeving in november/december 2004.

Een fotoreportage van dit project is te zien bij "WEDEROPBOUW"

Doel van de reis:
Jonge bomen schenken aan de bevolking van Lokki en omgeving ter vervanging van de tijdens de oorlog vernielde bomen. De bewoners hebben zelf aangegeven welke bomen zij het meeste nodig hadden.
Uitvoering:
Omdat de projectuitvoering in 2003 goed bevallen was, werd besloten om het project in 2004 wederom zelf uit te voeren.
Vanaf augustus 2004 heeft de stichting contact opgenomen met verschillende instanties en personen om te bespreken wat de beste manier was om het bomenproject uit te voeren.
Wij kwamen in contact met zuster Fransisco Moens op Ambon die aanbood om terplaatse reeds de voorbereidingen te doen. De stichting aanvaardde haar hulp en via Misacor in Tilburg hebben wij geld overgemaakt zodat zij de eerste boompjes kon kopen.
Pastor Gorys Matly in Waisarisa op Seram was bereid voor ons jonge bomen in te kopen en te laten verzorgen tot wij in november zouden komen om ze op te halen.
Dit waren :
750 st. jonge Durian bomen
350 st. jonge Rambutan bomen
120 st. jonge Langsat bomen.
totaal 1220 st.
Door dominee Latue in Taniwel (Seram) werden jonge Durian bomen verzameld en op 27 november in Lokki afgeleverd door een medisch team dat van Taniwel op terugreis was naar Ambon.
totaal 400 st.
In Lateri op het eiland Ambon had de zuster opdracht gegeven aan een landbouwkundig ingenieur, om op het eiland Saparua de volgende jonge bomen voor ons te verzamelen:
215 st. Gandarea, 70 st. Rambutan, 38 st. Langsat, 20 st. Lachie,
17 st. Kuini, 16 st. Atong, 12 st. Namu-namu, 10 st. Nonas
9 st. Maggustan, 10 st. Mangga, 11 st. Alfukat
totaal 414 st.
_______
totaal aantal boompjes 2034 st.
======

Verslag 2003:
Toen we 25 november aankwamen in Amahusu (Ambon), kregen we de mededeling dat op 27 november de bomen uit Taniwel in Lokki zouden arriveren. Omdat we op zo'n korte termijn niet zelf naar Lokki konden afreizen en er geen telecommuncatie mogelijk is met Lokki, besloot zuster Moens Olivia Lasol naar Lokki te sturen om de bevolking in te lichten dat wij later zouden komen.
We waren op de hoogte dat we in Lokki een huis zouden krijgen zonder enige vorm van huisraad. Zuster Moens heeft ons wederom geholpen om de benodigde potten, pannen en voedsel in te slaan in Ambon zodat we deze konden meenemen.
Samen zijn we naar de verzamelplaats van de boompjes in Lateri gegaan en ook een ander project van zuster Moens bezocht.

Op 29 november vertrokken wij met onze nicht Efy vanuit Amahusu richting Lokki. Er zijn twee manieren om daar te komen. De eerste is over land met een combinatie van busritten en de overvaart per ferry wat bijna een halve dag in beslag neemt. En de tweede is met een speedboot van het islamitische dorp Hitu op Ambon die in 40 minuten op het strand van Lokki aanmeert. Helaas is de angst nog niet helemaal weg en durven de meeste mensen nog niet vanaf Hitu te vertrekken.
Onze reis hebben we over land gemaakt en in Waiserissa maakten we een tussenstop om samen met pastor Madly de boompjes te bekijken.
Aangekomen in Lokki troffen we een gemeenschap aan die hard werkt om het dorp weer bewoonbaar te maken. Bij de huizen stonden de bloemen in bloei en het vele onkruid was op veel plekken al verwijderd. De boompjes uit Taniwel waren ook reeds in Lokki.

Het bleek dat we twee huisjes tot onze beschikking hadden die we hebben ingericht met de spullen die we in Ambon hadden gekocht. Het was 's avonds wel behelpen met kaarsjes en olielampen, maar dat was wel sfeervol.
Nadat de boompjes uit Waiserissa en Lateri ook gearriveerd waren kon de verdeling beginnen.
Omdat Lokki nog niet over een goed dorpsbestuur beschikt vanwege het overlijden van de meeste oude bestuursleden in de periode van 1999 t/m 2004, wordt de verdeling geleidt door de secretaris van het oude dorpsbestuur. Ieder gezin kon allereerst vier boompjes uitzoeken en daarna nog eventueel wat meer boompjes ophalen. Omdat nog niet alle bewoners echt terug zijn in Lokki zijn ook niet alle boomjes opgehaald. Maar iedere dag kwam er wel weer een gezin terug die ook boompjes mocht opphalen. Iedereen die boompjes ontvangen had, werd verzocht
hiervoor te tekenen.
Helaas kon je nog wel de sporen van de oorlog terugzien zoals de vernielde kerken, kapotte bruggen en mandibakken.
Met de gezondheidszorg is het droevig gesteld, er is alleen een particuliere verpleger in het dorp. Na een gesprek met hem bleek dat hij weinig spullen had om zijn werk goed te kunnen doen. Hij zou graag diverse medicijnen en een bloeddrukmeter willen bezitten.
Er bleek al een nieuwe school gebouwd te zijn en een tweede gebouw waren ze mee bezig. De hoofdonderwijzer is in gesprek met mensen in Piru voor de inventaris van de scholen.

In het dorp hebben we o.a. met een onderwijzer gesproken. Hij gaf aan dat er behoefte was aan sportmateriaal. Het bleek dat de schooluniformen zelf aangeschaft dienen te worden. We hebben gezegd dat de stichting daar wellicht ook mee zou kunnen helpen. Afgesproken werd dat we in april via een e-mail vanuit Ambon bericht krijgen hoeveel kinderen er op school zitten en van welke leeftijd. De volgende keer dat we naar Lokki komen, kunnen we de uniformen gekocht in Ambon meenemen. Bij zuster Moens hadden we een grote stapel jeugdblaadjes gekocht die we onder de kinderen verdeelden.

Aangezien de voorzitter van de stichting, Loes Luhulima op 15 december op Laha zou aankomen, ondernamen we weer de zware tocht terug naar Ambon.
Terug in Ambon kochten we alvast twee volleyballen en 2 netten, 6 voetballen en een pomp. Deze waren bestemd voor de twee SD ebn SMP scholen in Lokki.

Op 17 December vertrokken wij weer naar Lokki. Omdat zuster Moens een van haar projecten wilde bekijken in Piru, bood ze aan ons mee te nemen tot aan Piru. Dit was erg prettig omdat je in je eigen auto zit en niet steeds hoefde over te stappen. Omdat we met vijf personen waren, leende de zuster ook een auto van pastor Böhm.

Aangekomen in Lokki bespraken we met oom Nanni Pattiasina mogelijkheden om twee bruggen en de mandibakken te herstellen.
Met instemming van de secretaris van het dorpbestuur besloten wij een opdracht tot herstelwerkzaamheden aan oom Nanni te geven. Het plan om eventueel het werk door vrijwilligers te laten doen, hebben we laten varen omdat het niet haalbaar is om voor dit werk zoveel vrijwilligers aan het werk te krijgen. Oom Nanni heeft in het verleden dit zelfde werk reeds eerder gedaan en hij stelde een lijst samen met de benodigde materialen. Hij zou zelf mensen uit het dorp benaderen om het werk te doen.
De volgende dag gingen Efy, oom Nani en een onderwijzer naar Piru om het materiaal te kopen. Een gedeelte van het materiaal werd nog dezelfde dag gebracht en in een leeg huis van de fam. Matakena opgeslagen. De rest zou de volgende dag komen.
Met oom Nanni hebben we een bedrag afgesproken wat hij kwijt zou zijn voor het arbeidsloon van de werkers, dit is op papier gezet en ondertekent door Loes en oom Nanni. Het hout wat nodig is, moest ver in de bergen gekocht worden en werd in drie etappes naar Lokki gebracht.
Voor alle transacties die we deden waarbij we geld uitgaven, zijn door de ontvangers kwitanties getekend.
In Januari zal gestart worden met de herstelwerkzaamheden. Efy is gevraagd om onze counterpart te worden en zij zal op regelmatige basis van Amahusu naar Lokki reizen om te bekijken hoe het werk vordert. Zij zal dan ook de mensen uitbetalen.

De ballen en netten werden aan de schoolhoofden en de kinderen uitgedeeld. Helaas was het nog vakantie en konden ze nog niet volop met de spullen spelen.

Met toestemming van de bevolking hebben Loes en Anja een bezoek aan de Mata Air (bron van het water) gemaakt. De bron ontsprong normaal uit de wortels van een grote boom. Helaas was er weinig van de boom over omdat deze met de grond gelijk is gemaakt. Het water komt nu op moeilijk definieerbare plaatsen uit de grond en het zal niet makkelijk zijn om het water te geleiden. Na ongeveer honderd meter is de plaats waar de bevolking het drinkwater haalt. Voor gebruik wordt dit door hen altijd gekookt.
Alhoewel er soms in gesprekken gezinspeeld werd over een waterproject hebben wij er niet verder aandacht aan geschonken.
Op 22 december vertrokken Loes en haar neef Andrew Mustamu weer naar Ambon.
Anja en Petu Matakena besloten nog een dag langer te blijven om te wachten op de benodigdheden die besteld waren in Piru om zeker te stellen dat al het bestelde materiaal ook bezorgd werd.

Helaas was de volgende dag het materiaal nog niet gearriveerd maar Efy bleef achter om het in ontvangst te nemen. Anja bezocht op de terugreis de winkel in Piru waar alles besteld was en de eigenaar verzekerde dat alles nog dezelfde dag bezorgd zou worden. Nadat inderdaad al het materiaal bezorgd was, kon Efy ook weer afreizen naar Ambon.
Zij zal de komende tijd regelmatig naar Lokki reizen om te bekijken hoe het werk vordert en zonodig geld uitbetalen aan de personen die er recht op hebben. Voor de grote uitgaven heeft de stichting nog geld op een rekening in Ambon staan. Zodra ze grotere bedragen nodig, zal ze via Pastor Böhm een e-mail naar de stichting sturen. Nadat deze een fiat hebben gegeven, zal Pastor Böhm het geld overdragen.

We kunnen constateren dat de stichting in 2004 wederom succesvol zijn doel heeft bereikt. Waar de aandacht aan wordt gegeven in 2005 zal zo snel mogelijk besproken worden.
------------------------------------------------

5 maart 2004

25 Februari jongsleden zijn de mensen van Lokki in Ambon vertrokken naar Piru om, na een formele ceremonie, samen met de mensen in Piru naar Lokki terug te keren. De mensen hebben van de regering geld gehad om 3 maanden te kunnen leven, daarna kunnen ze hopelijk zelf weer in hun onderhoud voorzien.
Wij willen graag nog dit jaar de bevolking van Lokki: zaden, boompjes, visnetten, enz. schenken, maar onze kas is op het ogenblik leeg door de giften aan de mensen van Lokki in nov. 2003. We doen daarom een beroep op iedereen wat geld te storten voor dit doel.

---------------------------------------------------------

Verslag van het hulpproject aan de vluchtelingen van Lokki en omgeving,
in Ambon en Piru van 15 november tot 19 december 2003 .

Beste mensen,
Ten eerste willen wij u natuurlijk een voorspoedig en gezond 2004 toewensen. Alhoewel 2003 voor de stichting niet slecht was, hopen wij dat het komende jaar ons meer positieve dingen zal brengen.

Het afgelopen jaar heeft de stichting niet stilgezeten. Indien mogelijk hebben wij met een stand op diverse evenementen gestaan. De ene keer was de opbrengst minder dan de andere keer, maar alle beetjes helpen.

Wij hebben mede door uw bijdrage, succesvol de bevolking van Lokki financieël hebben kunnen steunen. Om zelf te kunnen zien wat er ter plaatse met het geld gebeurd en het volgende project uit te voeren, zijn tante Anja en oom Petu in november naar Maluku afgereisd.
Zij hadden zes weken de tijd om het project uit te voeren. Hiervoor hadden zij ter plaatse hulp van o.a. Pastor Böhm, Paulien Joël en vele anderen. Helaas woont de bevolking nog steeds verspreid over Ambon en Piru maar wil graag terugkeren naar Lokki. Tante Anja heeft de Lokkinezen uitgelegd hoe de stichting aan haar geld komt om zodoende de bevolking te kunnen helpen. Dit was niet makkelijk maar kwam op een bepaald moment wel over en waren ze blij met de hulp.
Uiteindelijk heeft de stichting 454 gezinnen kunnen verblijden met o.a. petromax olielampen en een set van vier plastic stoelen en een tafel.
Een volledig verslag kunt u nalezen op onze website: www.lokki.nl. Tante Anja heeft een video gemaakt van het verloop van het project. Hierin is de voortgang van de huizenbouw in Lokki en de vluchtelingen in Piru te zien. Heeft u interesse om de video te zien dan kunt u contact opnemen met tante Anja op tel.nr. 0344-614375 of Loes Luhulima 015-2141303.

Nu bovenstaand project succesvol is afgerond, moeten we helaas wel constateren dat de bankrekening van de stichting voor noodhulp- en wederopbouw zo goed als leeg is. De stichting wil graag doorgaan met haar werk maar kan dit niet doen zonder de steun van anderen.
Tante Anja heeft van de Lokkinezen terplaatse een aanvraag meegekregen voor zaden, bomen, visnetten, gereedschap, schoolbenodigdheden, enz. Deze spullen zouden zij willen hebben zodra zij terug kunnen keren naar Lokki.
Om de bevolking in de toekomst te kunnen blijven steunen, vragen wij uw hulp. Dit kan zijn in de vorm van een donatie of de aankoop van één van onze artikelen zoals een placemat of een mooi t-shirt. Geef het door aan vrienden, buren en bekenden dat stichting Air Bersih Lokki uw dorp steunt en alle hulp nodig heeft om de bevolking weer terug te laten keren naar hun eigen dorp Lokki.

Wij vertrouwen erop dat u de stichting wederom de steun en vertrouwen zal geven zoals u de afgelopen jaren gedaan heeft. Onze hartelijke dank hiervoor.
Met vriendelijke groet,
Stichting Air Bersih Lokki
Mw. Loes Luhulima, voorzitter

De personen die nauw betrokken waren bij dit project:
Anja Matakena de Jongh,   vanuit de Stichting Air Bersih Lokki in Nederland,
Petu Matakena,        communicatie
te Ambon:
Thom Sitania,           projectleider in Ambon en Piru
Bram Aipassa,          projectleider en verzorger van de opslag in Ambon
Bob Sahetapy,          instructeur politie , toezichthouder in naam van waarnemend dorpshoofd Elias Mailuhu,
Paulien Joe,l             opvraag van prijzen en bestellen van goederen,
Pastor C. Böhm,       het beschikbaar stellen van een bankrekening
Stefanus Sitania,      administratie: het maken van lijsten van de gezinnen op alfabet en uitnodigingen in Ambon
Junus Pattiasina,      werkgroep Ambon- Piru
Adranus Mustamu  werkgroep Piru
Simon Sitania,           werkgroep Piru
Efy Matakena, gids  steun en toeverlaat van Anja Matakena de Jongh.

Orientatiereizen naar Lokki
Eind oktober is de eerste oriëntatiereis gemaakt naar het verwoeste dorp. Vanuit Ambon reisden 24 mensen naar Piru en van daar uit gingen 167 mensen
( meer dan verwacht was) met drie vrachtwagens naar Lokki. Ze bleven een nacht waken en gingen de volgende middag weer terug.
Wij hadden hiervoor 600,- euro ter beschikking gesteld en de rest is door de mensen zelf bijgelegd. Hun tocht had 3 doelen:
1 Bezoeken en bekijken van het centrum van Lokki
2 Bidden in het centrum van Lokki, onder leiding van 2 dominees
3 Het schoonmaken van de huizen die al gebouwd zijn.
Het was een emotionele gebeurtenis !

Eind november was de tweede orientatiereis naar Lokki waarbij wij zelf meereisden ( Anaja Matakena- de Jongh en Petu Matakena)
Ons eerste doel was Lokki te bezichtigen, omdat er twijfels bestonden of er al mensen terug waren en hoever men was met de herbouw van de woningen.
We hebben daar gefilmd, zodat de Lokkinezen in Nederland een goed overzicht kunnen krijgen van de toestand in Lokki.
Nadat we eerst een reisbrief voor Lokki, bij de politie hadden gehaald (waarbij we tussen 15 en 30 november Lokki mochten bezoeken ) gingen we met 16 man onder
begeleiding van een bewapende politiebeambte met een speedboot rechtstreeks naar het dorp.
Er woonden nog geen mensen in het dorp.
Wel waren er voor bijna alle gezinnen noodwoningen gebouwd, maar ze waren erg klein, slecht gebouwd en nog lang niet klaar.
Praktisch alle bomen in het dorp en op de landerijen (o.a. klappers, noodmuskaat kruidnagel, cacao ,eeuwen oude durianbomen, enz ) waren gekapt of verbrand.
De Lokkinezen willen allemaal graag terugkeren, maar dan gezamenlijk en met garantie voor hun veiligheid.
Velen hoopten met Kertsmis in Lokki te zijn.
Na de rondleiding filmden we de omstandigheden van de vluchtelingen in Piru.
Elias Mailuhu, waarnemend dorpshoofd, vertelde ons dat er geld was voor het schoonmaken van het dorp, maar dat dit nog niet kon gebeuren voordat er voor de
veiligheid van de mensen werd gezorgd door een of meerdere politieposten in het dorp. Hij ging in Masohi ( hoodfstad van West-Seram) daarover onderhandelen.
Bob Sehatapy speelt ook een grote rol bij de terugkeer van de Lokkinezen, hij bezoekt regelmatig de betreffende instanties in samenwerking met Elias.
Een dag voor ons vertrek ging een delegatie van ambtenaren uit Ambon onder hun leiding naar Lokki om daar de stand van zaken op te nemen.
Het is niet aan te nemen dat de bevolking nog dit jaar kan terug keren.
De vluchtelingen krijgen sinds twee jaar geen voedselhulp meer en kunnen van het geld dat ze zo nu en dan verdienen net rondkomen om voedsel te kopen.

De regels die wij vooral aan alle mensen van Lokki in de eerste drie weken van de
uitvoering van ons project duidelijk maakten:
1 Stichting Air Bersih werkt hard om geld voor projecten bij elkaar te krijgen.
Dit toonden wij aan met foto's van onze activiteiten en verslagen van de projecten en gesprekken,
2 Wij werken geheel vrijwillig en verwachten van de mensen hier ook vriwilligerswerk,
3 We geven geen geld maar goederen,
4 Het waarnemend dorpshoofd moet op de hoogte zijn van ons project en het goedkeuren,
5 Wij willen graag het project gedurende ons verblijf van 5 ½ week voltooien.

Aantal gezinnen en goederen
De eerste weken hebben wij alleen aan Thom en Bram vertelt dat we geld hadden voor een project.
Voorstellen om geld te geven ,een speed of om een bedrag in een coop. te stoppen werden door ons van de hand gewezen.
Ons voorstel om matrassen te kopen werd veranderd in een olielamp, omdat dit een allereerst vereiste is, als ze naar het dorp terugkeren.
Omdat Thom en Bram een dure lamp wilde kopen stelde ze voor een paar meter gordijn erbij te doen. Dat vonden wij niet zo'n goed idee.
Het bedrag van de gift per gezin hing af van het aantal gezinnen van vluchtelingen.
Dit was echter een probleem, de eerste lijst die we in handen kregen van 1999, ging over 368 gezinnen, de volgende lijst die we kregen en naast ons neer hebben gelegd,
bevatte alleen in Ambon al 193 gezinnen.
Van Elias kregen wij vervolgens een lijst van 2003 met 430 gezinnen (inclusief de pas getrouwden) en van dit aantal zijn wij uit gegaan en konden we vervolgens
uitrekenen hoeveel geld er was per gezin.
De lijst bevatte niet alleen de inwoners van desa Lokki, maar ook van het nabij gelegen Wailissa, Olas, Labuhan en een kleine katholieke gemeenschap.
Omdat we in Piru de vluchtelingen bezocht hadden, constateerden we dat er weinig meubels in de noodwoningen stonden.
Paulien vroeg prijzen op en ze stelde voor goedkopere lampen te kopen met korting ( ze was gewend bestellingen te doen voor vluchtelingen) zodat we ook nog 4 stoelen en een tafel erbij konden bestellen.

We kwamen uit op :
1 olielamp Petromax,
1 set van 4 stoelen en 1 tafel
en als extra gift een bosje bloemen met een kerst- en nieuwjaarswens

De bestelling voor 430 gezinnen werd gedaan in Surabaya, dus moesten we daar op wachten.
De laatste lijst van gezinnen uit 2003 bleek echter niet helemaal te kloppen, er stonden dubbele namen, dubbele nummer op en sommige namen ontbraken.
In de loop der weken veranderde het aantal gezinnen in 425, 431, 435, 470, 482, 466, 430, om vervolgens te eindigen in 454.
Dit betekende dat we later nog 24 petromax olielampen en 24 sets van 4 stoelen en 1 tafel moesten bijbestellen om iedereen tevreden te stellen, waardoor we boven
ons budget uit kwamen van € 14600,--
De bloemen hebben we, met hulp van familie, in twee dagen voorzien van een wenskaartje en ingepakt.

Verdeling van de goederen
We hadden ons niet gerealiseerd dat het een enorme partij goederen zou worden en gingen naarstig op zoek naar een opslag.
Na het proberen van verschillende mogelijkheden kwamen we uit bij opslag in een kantoor in Ambonstad, waar ook Bram ondergebracht was als vluchteling.
We moesten wel de kantoortijden in de gaten houden. Bram was hierbij de organisator.
De goederen werden met 20 kleine vrachtwagens naar de opslag gebracht.
De volgende dag maakte Steef uitnodigingen voor de vluchtelingen in Ambon, die dezelfde dag rond gebracht werden. De uitdeling in Ambon nam twee dagen in
beslag. Er werden daar ongeveer 100 gezinnen verblijd met onze giften.
Onder elkaar werd een vrachtwagen gehuurd om de spullen naar hun vluchtelingenkamp te brengen in Passo en Halong.
Er bleken nog jonge gezinnen te zijn die meenden ook recht te hebben op onze gift. We besloten de namen van deze mensen op te schrijven en later te beslissen wat
te doen.
7 Decemder werden de overige goederen op vier grote vrachtwagens geladen en naar Waai gereden om de volgende morgen als eerste op de pont naar Piru te gaan.
Onze groep volgde met een speedboot vanaf Tulehu.
In Piru volgde daarna de uitdeling. De twee overgebleven sets werden aan de twee kerken van Lokki in Piru geschonken.
We besloten alsnog de overgebleven jonge gezinnen in Ambon ook de goederen te schenken. Ze moesten echter een paar dagen wachten omdat dit een nieuwe bestelling betrof. De uitdeling is in Halong gebeurd omdat Bram niet nogmaals het kantoor hiermee wilde belasten.
Een dag voor ons vertrek kregen wij alle documentatie in handen met o.a. een bedankbrief van de bevolking van Lokki.
Dit gedeelte van ons project van 2003/04 mag geslaagd heten !